‘Ik ben geen agent, ik ben de buurman’

Nies Algemeen

‘Noord heeft alles: reuring en rust,’ zegt Joop ter Neuzen. Hij is in Noord geboren en woont er graag. In de wijk Werengouw, niet ver van het Buikslotermeerplein, is Joop buurtambassadeur. Hij wil het leven in zijn buurt mooier, veiliger en socialer maken. ‘Want je bent toch op de wereld om elkaar te helpen. Ja toch?’

Buiten is de winter guur, maar in het huis van Joop schijnen spotjes warm licht op mooie schilderijen. Die maakt zijn Koreaanse vrouw. Zij werkt als cateraar bij een bank. Joop is met pensioen. Hij reed van die vrachtwagens naar het buitenland met uitzonderlijke vracht: heel hoog, heel breed of heel lang. Van die vrachtwagens waar politie voor en achter rijdt en die vaak alleen ’s nachts op de weg mogen. Die stuurmanskunst heeft hij soms in de wijk ook nodig.

Agressie

‘Zolang je vraagt hoe het met iemand gaat en even een praatje maakt op straat, is er nooit een probleem. Maar als buurtambassadeur spreek je ook mensen aan die hun vuilnis op de verkeerde tijden buiten zetten, of eten over het balkon gooien, of hun scooter verkeerd parkeren.’ En dan worden mensen wel eens agressief. Op dat moment trekt Joop zich terug.

‘Ik ben geen agent, ik ben een buurman. Als buurman help ik de mensen graag. Als er teveel schoenen op de galerij staan en er is brand, dan kan dat je leven kosten omdat je struikelt. Als er ratten komen doordat je brood strooit, dan kunnen je kinderen daar last van hebben als ze buiten spelen. Dat leg ik graag uit als ik mensen vraag om hun gedrag aan te passen.’

Training

Joop heeft een aantal dingen bijgeleerd op trainingen van stichting Wijkaanpak. ‘Ik doe dit sinds een jaar of vijf. Toen ik met pensioen ging liep ik met m’n ziel onder m’n arm. Dus dit kwam wel op een goed moment. Nu leid ik zelf weer andere mensen op en stuur ik een team aan van zeven buurtambassadeurs. In de Markengouw zijn er ook nog zes van Stadgenoot en bij Rochdale en Eigen Haard hebben ze er samen zeven.’

Buurtfeest

De ambassadeurs organiseren ook burendagen. Op de laatste, op het Waterlandplein, waren zo’n 80 mensen. Dat was een mooi feest. Belangrijkste is natuurlijk dat de mensen elkaar leren kennen. ‘Dan komen ze er achter dat die of die ook alleen woont, en zoeken ze elkaar wat vaker op.’ Want als buurtambassadeur komt Joop graag even langs voor een praatje en mensen vinden het fijn om hun verhalen aan Joop en anderen te vertellen. Maar ze kunnen ‘t niet alleen.

Foto’s Charlotte Bogaert