Lezing Jhein Lohman over duurzaamheid

Nies Algemeen, Mijn wijk en ik

Tijdens het Bewonerscafé over duurzaamheid sprak voormalig Huurgenoot bestuurder Jhein Lohman een lezing uit. Hieronder de tekst.

Duurzaamheid in de huurdersbeweging 

‘Er moet een trein van wonderen gaan rijden om ons uit deze schizofrene samenleving weg te voeren.’

Als voormalig bestuurslid bij Huurgenoot heb ik mij toen onder meer bezig gehouden met een, tijdelijke, ‘werkgroep duurzaamheid’. Daarin zaten, keurig betaald, deskundige en goed ingevoerde medewerkers van woningcorporaties, hun belangenvereniging en verder enkele ingehuurde experts allemaal met verve hun directe belangen te verdedigen. En ik zat daarbij … als huurder … vrijwilliger. Ondeskundig … machteloos … best wel gefrustreerd.

Even terug naar hoe het bewonerscafé is ontstaan?

Juist in dat geweld van kennis en belangenstrijd heb ik mij altijd maar een kleine pion ervaren, terwijl de huurdersinspraak in de wet is geregeld. Stadgenoot, in ons geval, is zeer verplicht om ons als huurders te horen, in hun beleid mee te laten denken en op sommige punten te laten meebeslissen. Huurgenoot deed haar taak vooral in de jaarlijkse vergaderingen waarin met een drukke agenda veel onderwerpen moeten worden behandeld. Daar blijft meestal weinig tijd en ruimte voor uitwisseling van ervaringen en kennis en rustig overleg op een onderwerp. Om bewonerscommissies meer te betrekken in gesprekken met elkaar, om beter elkaars kennis en wensen uit te wisselen en van de anderen te leren begonnen we: het bewonerscafé!

Deze avond is het thema Duurzaamheid bij Huurders. Welnu, duurzaam, een lastig begrip, ik zie dat graag groot. Sinds mijn jeugd ben ik mij bewust: “We hebben een ecologische beschaving nodig” Duurzaam, verduurzaming ofwel ‘ver-ecologisering’ van onze samenleving is veel meer dan investeren in hernieuwbare energie, minder vlees eten en een elektrische auto besturen.

In een ecologische beschaving is er zorgvuldig evenwicht. Evenwicht in wat we verbruiken, de welvaart die we consumeren, in de schade die we ons milieu en dus de aarde aanrichten, evenwicht in de sociale rust die we voor alle bewoners van ons dorp planeet Aarde weten te bereiken.

Dus voor jullie gesprekken straks – denk groot – zie grote verbanden, wees creatief in je wensen en suggesties.

De overgang in Amsterdam is gelukkig al een beetje in gang gekomen. Ook Amsterdamse huurders kunnen sinds kortsubsidies en leningen krijgen om hun woning af te laten sluiten van het gas, of te laten verbouwen tot een Nul-op-de-meter woning. Of voor zonnepanelen. Anno nu is het ondenkbaar dat in de onderhoudsplanning van de huurderscorporaties niet de verduurzaming van de woningvoorraad wordt meegenomen.

Maar ja, urgentie, urgentie, urgentie!

En … bij duurzaam wonen gaat het niet alleen om het duurzaam bouwen of verbouwen van een huis, maar vooral om een duurzaam leven. Ik vraag jullie, huurders, om de duurzame initiatieven van uw woningcorporatie alle ruimte te geven, te steunen, aan te moedigen, en in een groter persoonlijk kader door te trekken naar elk facet van je dagelijkse leven

Groene morgen is een gedicht van Coby Aarnoudse dat ik vond op de website www.duurzaamdichten.nl

Groene Morgen

Waar ogenblikken liggen weggesmeten voor de voeten waaien wel woorden,

daar praten straten

over duurzaamheid.

Daarbuiten wil men groener landerijen,

maar de boeren zwoegen zich, zwijgend ploegend,

door de zware tijd.

Hoelang kan onze moeder ons nog voeden en onze voeten nog verdragen

op haar huid?

Halfslachtig hunkeren we in de achterhoede, het zand stroomt tussen onze vingers uit.

De nieuwe lente zal ons allen overvallen. Het kind wil leven,

het kan niet verslinden de schoot waaraan het kwetsbaar is ontvallen.

De aarde zal met ons haar draai hervinden en onze kleine kinderhand met kracht hervatten.

De groene lente kan vandaag beginnen.